Terug

Een trip langs de Rijn

Een vakantiereis langs de Rijn.

 

In een tijd waarin vakanties nog allesbehalve vanzelfsprekend waren, maakten drie bevriende echtparen waarvan de mannen bakkers waren, in 1960 een reisje langs de Rijn.

Met slechts drie dagen vakantie werd de tijd volop benut.

Het onderstaande verslag, geschreven door Hendrik Snijders is in zijn oorspronkelijke vorm behouden.

Het biedt een inkijkje in een korte, maar bijzondere reis uit die tijd.

 

 

Het originele reisverslag geschreven door Hendrik Snijders 1960

 

De Reis

Dag 1 Zaterdagmiddag

Door Frans Lenferink en Gerard Boswerger, beiden met hun echtgenote, was al enige jaren een vakantiereisje gemaakt naar Rüdesheim, Altenahr enzovoort. Ze waren daar vol lof over. Hun plan was er ook dit jaar weer naartoe te gaan. Ook mijn vrouw en mijn persoontje werden gevraagd of we met hen mee wilden, welk aanbod wij natuurlijk met beide handen aannamen.

Zoals afgesproken gingen we zaterdagmiddag vertrekken. Via Geesteren en Tubbergen ging het naar Reutum, waar ons gezelschap bij elkaar kwam. Van hieruit gingen we naar de grens, die we bij Glanerbrug om 4 uur zijn overgegaan. Van daaruit ging het over Gronau, Ahaus, Stadtlohn en Borken naar Dorsten.

In Dorsten hebben we even gerust en een kop koffie gedronken. Vanuit Dorsten kwamen we op de autobaan, waar we met een vaartje van 100 km verder gingen door het Ruhrgebied op weg naar Köln. Daarna passeerden we Siegburg en ging het op weg naar Königswinter, waar we zaterdagavond om 8 uur zijn aangekomen.

Hier hebben we eerst koffie gedronken bij het Deutsche Haus van Walter Bödeker aan de Wilhelmstraße. Daarna zijn we naar ons chalet gegaan, het Berghaus. Hier hebben we eerst de koffers uitgepakt en daarna een wandeling gemaakt door Königswinter, waar het druk was van het toerisme. Hier hebben we ook onze eerste wijn gedronken op ons reisje. Er hing overal een gezellige sfeer, vooral bij chalet Traake. Om 12 uur zijn we naar bed gegaan.

 

Dag 2 Zondag

’s Morgens om half 6 opgestaan, een wandeling gemaakt, om 8 uur aan het ontbijt, foto’s gemaakt bij de wagen en om 9 uur de H. Mis bijgewoond, met predicatie van het Eucharistisch Congres te Münster. Het was opvallend dat het er in de kerk stichtend aan toeging.

Na de H. Mis hebben we Königswinter bezichtigd, waar we ook de Rijn voor het eerst ontmoetten op onze reis. Rijnchalet Loreley bezocht, waar we kaarten hebben geschreven naar huis. Om half 12 zijn we met de kabelbaan naar de Drachenfels gegaan. Dit is een van de zeven bergen rondom Königswinter en is 327 meter hoog. Hier hebt u een prachtig uitzicht op de Rijn en de drukke verkeersweg, waar u de auto’s als het ware aanziet als kleine speelgoedauto’s.

Om 12 uur hebben we gegeten in het hotel op de Drachenfels: de zogeheten “Huttenbrood” en aardappelen met worst en een glaasje wijn. Om 2 uur hebben we afscheid genomen van Königswinter en zijn we op weg gegaan naar Rüdesheim.

 

Kwart voor drie even pauze bij Weinhaus Smits in Hattenheim aan de Rijn, en hebben we de voeten gewassen in de Rijn. Hier komen we aan een van de mooiste plekjes aan de Rijn: rechts van de straatweg de Rijn, daarachter de bergen waar de wijnstokken tegenaan groeien. Tegen de bergen liggen als het ware mooie dorpen aangeplakt en de hoge torenspitsen steken daar bovenuit. Boven op iedere berg ligt een burcht. Hier stroomt ook de Loreley in de Rijn. Wie hier nog niet eerder geweest is, kan zich geen voorstelling maken dat de natuur zo mooi kan zijn.

 

Kwart over zes zijn we in Rüdesheim aangekomen en hadden er toen 370 km op zitten. Rüdesheim is het wereldbekende, romantische en vrolijke stadje in het mooie Rijnlandschap. We hebben er vele buitenlanders ontmoet: Engelsen, Zwitsers, Denen, Belgen, en ook waren er vele Nederlanders.

Rüdesheim ligt tussen de bergen Taunus en de Hunsrück, tussen dit nauwe dal stroomt de Rijn. Reeds de Romeinen vonden dit een geschikte plek voor hun nederzetting. Later door hun volgelingen overgenomen, en waar de ridders zich het best beschermd voelden, vandaar die oude burchten. De Romeinen hebben hier ook de eerste wijnstokken aangeplant. De Rüdesheimer wijn is wereldberoemd, ook de hartelijkheid en gezelligheid brengt aan de gasten een gevoel van behaaglijkheid.

 

We hebben in Rüdesheim overnacht in Parkhotel aan de Rijn, ’s avonds hebben we aan verschillende wijnkelders een bezoek gebracht, waaronder Drosselhof, Felsenkelder en de Bacchuskelder, we hebben ons aan een soort wijn gehouden, de zogenaamde Liebfraumilch 1959. De wijnkelders zijn geopend tot 4 uur ’s morgens, voor de middag is er niet veel vertier, na de middag begint dit weer.

Om ongeveer 2 uur zijn we naar bed gegaan, toen was er nog een hele drukte op straat, ook vielen er hier en daar slachtoffers van de wijn te bespeuren.

 

 

 

Dag 3 Maandag

Maandagmorgens om 7 uur opgestaan, eerst koffie gedronken, om 9 uur ontbijt en daarna bezichtiging van Rüdesheim.

 

We zijn met de Sesselbahn hoog in de bergen gegaan, hier staat een standbeeld. Het Niederwalddenkmal is gemaakt als herinnering aan de oorlog 1870-1871, dit standbeeld heeft 1.200.000 Goldmark gekost. Links op het voetstuk staat de Engel van de oorlog met zwaard, rechts de Engel van de vrede met palmtak, links aan de zijkant de uitbeelding van de soldaten die afscheid nemen van vrouw en kinderen en ten oorlog gaan, rechts aan de zijkant de soldaten die terugkomen en overwonnen hebben en verwelkomd worden door de familie, onder op het voetstuk zit Vader Rijn en Dochter Moezel die hier de wacht houden.

De spreuk is: “Lieb Vaterland, magst ruhig sein, fest steht und treu die wacht, die wacht am Rhein.”

 

 

Om 12 uur zijn we uit Rüdesheim vertrokken en om 1 uur waren we boven in de bergen, het Espenschiedgebergte. Dit ligt voor Rüdesheim vlakbij Lorch. Het was prachtig weer en we hebben boven in de bergen foto’s gemaakt. Hier hadden we ook geen benzine meer in de tank. Zonder benzine zijn we toen naar beneden gegaan om te tanken in Lorch, wat natuurlijk ging zonder te duwen, omdat het nogal steil naar beneden ging. Een goede auto met goede remmen is hier de eerste vereiste, en natuurlijk ook een eersteklas chauffeur.

Om 3 uur zijn we weer uit de bergen vertrokken en om half 4 pauze, en weer genoten van het ons al bekende Hunderbrod met Kartoffelsalat in Hotel Deutsche Haus aan de Rijn.

We gingen nu op weg naar Altenahr via Koblenz. Anders kunt u niet over de Rijn dan met een pont. Links van ons zien we Boppard en ook de kabelbaan boven in de bergen is van verre te zien. Hier is het ook prachtig. Om half 6 gingen we in Koblenz over de Moezelbrug, via Mülheim, Weisenstein en tegen 6 uur komen we in Andernach. Hier groeten we met leedwezen de Rijn en gingen op weg naar Altenahr. Hier passeren we Mayschloss met zijn beroemde wijnkelder, waar we anderdaags een bezoek gaan brengen.

Aankomst in Altenahr om 7 uur, waar we logeerden in hotel Het Weizen Kreuz. Als avondeten werd ons opgediend: Tagesuppe, Rundsroulade en jonge erwten met Kartoffeln, kosten 3,50 DM. Na het eten een wandeling gemaakt door Altenahr en een bezoek gebracht aan Mullesche Buutske, waar veel Hollanders waren. Twee flessen wijn hebben we meegenomen naar onze slaapkamers, waar we onder gezellig samenzijn de flessen hebben geledigd. Om 1 uur zijn we naar bed gegaan.

 

Dag 4 Dinsdag

Om half 8 opgestaan en op de lege maag een wandeling gemaakt naar de Burgruïne die tegenover ons hotel lag. Om kwart voor 9 ontbijt op z’n Hollands. Na het ontbijt zijn we met de Sessel­seilbahn naar het berghotel Bellevue gegaan, waar we de kaarten hebben gepost. Van hieruit een prachtig uitzicht over Altenahr, met de Aar rechts en een camping waar veel Hollanders kampeerden.

Kwart voor 11 zijn we weer terug gereden naar Mayschloss, 3 km. Vanaf Altenahr loopt deze berg helemaal tussen de bergen door met rechts de Aar. Om 12 uur zijn we in Mayschloss de wijnkelder ingegaan. Dit is de grootste van Duitsland. Bij deze wijnkelder zijn 240 wijnboeren aangesloten en 1 miljoen wijnstokken. De gezamenlijke grootte van deze gronden was 125 ha. De wijnkelder had een inhoud van 40.000 liter. Het grootste wijnvat had een inhoud van 13.300 liter, dus wie van wijn houdt kan hier aan zijn trekken komen.

In deze wijnkelder was het echt gezellig: als tafel een groot wijnvat en als stoeltjes kleine wijnvaatjes, en iedere afbeelding langs de kant moest een wijngaard voorstellen. Zelfs het buffet liep helemaal rond met een half wijnvat. Hier hebben we ook vele Hollanders ontmoet en samen met hen geproost.

Van hieruit gingen we naar huis. Met leedwezen hebben we de wijnkelder verlaten, wat voor sommige van ons gezelschap zo zwaar viel dat de Waterlanders met geweld moesten worden tegengehouden!

 

We gingen nu richting Aken en passeerden verschillende steden: Hönningen aan de Aar, Dümersveld en Insul. Hier was het ook een prachtige omgeving met vele campings aan de Aar. Hier zag je niet de wijnstokken tegen de bergen, maar allemaal dennenbomen, wat de schoonheid van de natuur nog meer tot uitdrukking bracht dan de wijnstokken.

Hier in de bergen zag je ook zo een trein in de tunnel van de berg verdwijnen, die u verderop uit de bergen weer tevoorschijn zag komen. Voor we Schleiden passeerden, keken we vanuit de bergen bovenop dit dorp.

Kwart voor 4 passeerden we Monschau, dat helemaal opgesloten zit tussen de bergen. We laten de bergen nu achter en komen meer op vlak terrein. Dan komen we door Vichten en Stolberg. Stolberg is een grote industriestad met veel kolenmijnen. In Dürwiß gaan we onder de autobaan door.

In Setterich, in hotel Haus Setterich, houden we even pauze en nemen ons laatste Hunderbrod. Hier hebben we ook een paar bierglazen gekocht als aandenken.

We gaan nu richting Kevelaer, waar we om 8 uur aankomen. In de genadekapel van Kevelaer hebben we een paar kaarsen opgestoken als dank aan de Heilige Maagd dat zij ons voor ongelukken op deze reis had behoed.

Om 10 uur zijn we de grens overgegaan bij Winterswijk en het eerste waar we naar verlangden was een Hollandse sigaret, want we waren door onze voorraad heen, en de Duitse sigaret lag ons niet, in tegenstelling tot de Duitse wijn.

Om 12 uur zijn we thuisgekomen, wel moe maar zeer voldaan na deze mooie vakantiereis.

Tekst: Hendrik Snijders.

Foto's en tekst uitgezocht en gecorrigeerd door Ria Schuurman-Snijders